رسانه‌ها حالا بايد همدل‌تر از هميشه "بوشهري" را به تصوير بکشند که جاذبه‌اش بيش از دافعه‌اش باشد

عبدالصمدابراهیمی

ماندن شاهين بوشهر در ليگ‌برتر آنقدر شيرين بود که بتوان هنوز از طعم آن نوشت و روزهاي نه چندان دور گذشته را در ذهن ريکاوري کرد. ماندني که مسووليت‌ها را سخت کرد و يا به عبارت بهتر، سخت‌تر. ياوري رفت تا اين فرضيه در فوتبال ما قوت بگيرد که برخي مربيان نمي‌خواهند در فصل نقل و انتقالات تيمي داشته باشند. آنها در کمين مي‌نشينند و با تزلزل پايه‌هاي هر يک از نيمکت‌ها، حوالي خيابان ليگ‌برتر آفتابي مي‌شوند و بعدها با کسب هر نتيجه نامطلوبي اذهان را به "اويي" حواله بدهند که تيم را بسته و دوران آماده‌سازي را زير نظر داشته است. گفتن و نوشتن از محمودخان نبش قبر خاطره‌هاست و در اين برهه زماني، نه دارو خواهد بود و نه نوشدارو. "سهراب" را بايد دريابيم و مبادا خود "رستم" شده، دشنه بر پهلويش بگذاريم.
امروز شاهين در ابتداي راه تازه‌اي قرار دارد. يافتن کسي که بتوان سکان اين کشتي را به دستش سپرد، اوجب واجبات است. کنگاني با رسول کربکندي حرف‌هايش را مطرح کرده و گلر سابق فوتبال ما همچنان مردد است. او حوصله هياهو و جنجال را ندارد و جو صباي قم را مي‌پسندد. همين "پسند"  کردن، سبب شده تا فعلا دلش را در قم قفل بزند؛ هرچند نيم‌نگاهي از گوشه چشمي هم به بوشهر دارد. قبل از شاهين کرماني‌ها با رسول مذاکره کردند و  تعللش را که ديدند، دست به دامان صمد شدند.
تاج و تخت شاهين هنوز پادشاه خود را نشناخته و قوانين منشور اخلاقي هم دست تيم‌ها را براي يافتن مربي بسته است. چرخه محدود مربيان ما خود دردسري بسيار داشت حالا با نبود فيروز، فرهاد، نادر، ميثاقيان و شايد هم فراز اين دايره بسته‌تر از هر زماني است و همين بال شاهين را هم لاي تيغه قيچي نهاده است. بوشهر‌ي‌ها سراغ امير قلعه‌نوعي هم رفتند اما او ترجيح داد از اصفهان تکان نخورد. حميد درخشان هم نه به صورت رسمي اما به هر حال مدنظر شاهين بود، اما بروز شايعات مسموم پيرامون تباني با پيکان در ديدار دور برگشت ليگ نهم عاملي شد تا کنگاني به سر بي‌دردسرش دستمال نبندد.
پرويز مظلومي مي‌توانست در اين فهرست قرار گيرد. او که اصالتا تنگستاني است هم بنا به دلايلي فعلا کانديداي سرمربيگري شاهين نيست.
از حميد استيلي هم نام برده مي‌شود. مربي فصل گذشته استيل‌آذين اين روزها انگشتش با کليد سبز رنگ گوشي‌هاي تلفن همراهش قهر کرده و به کمتر تماسي پاسخ مي‌دهد. آنهايي که او را در محافل خصوصي ديده و حرف از زير زبانش کشيده‌اند از تمايل او براي رفتن به بوشهر مي‌توانند قصه‌ها بنويسند. اين عشق آيا دوطرفه است؟ ماحصل آن آيا وصلت خواهد بود؟ اجازه بدهيد قاضي منصفي بنام "گذر زمان" راي خود را صادر کند. محمدحسين ضيايي، شاگرد مکتب شاهين است. او هم مي‌تواند در بين گزينه‌ها قرار گيرد. ابراهيم قاسم‌پور، محمد احمدزاده، داوود مهابادي، خداداد عزيزي، اصغر شرفي، لوکا، محمد عباسي، اصغر اکبري، مجيد نامجومطلق و... نام‌هايي هستند که هر کس از زاويه‌اي آنها را مطرح مي‌کند و براي انتخابش هم دلايلي دارد.
***
هماي سعادت بر فراز آسمان مي‌چرخد و هنوز بر شانه هيچ‌کس ننشسته است. "چرخبال" زدن اين هما اما نبايد ادامه داشته باشد. هر تيمي براي کسب آمادگي جسماني به شش هفته تمرين نياز دارد. اگر در دو هفته پاياني تمرينات تاکتيکي را هم با بدنسازي ميکس ‌کنند و 10 روز هم مرور تاکتيک‌ها باشد به حدود 50 روز زمان نياز است تا آن تيم با بدني آماده پا به پيکارها بگذارد. تصور نمي‌کنيد اين روزها نه تنها پاي عقربه‌هاي ساعت لنگ نيست بلکه شتاب بيشتري هم گرفته و بهتر است هرچه زودتر کدخداي اين قوم را بيابيم و معرفي‌اش کنيم؟