برای دوستانم در بوشهر - من رشته محبت خود از تو می برم-شاید گره خورد به هم نزدیک تر شویم / عبدالصمد ابراهيمي

عبدالصمدابراهیمی

PTFBU.IR:از فرسنگ ها دورتر،خودم را به جایتان نهاده ام. به جای شما دوستان عزیزم در کانون هواداران شاهین. در این روزهایی که کرکره سایت را پایین کشیده اید می شود از همین جا دست بر نبض دردهای شیرینتان نهاد وپابه پای غم هایتان کوچه ها را قدم زد. من حالا جای شما نشسته ام. شبانه روز عشق بی پیرایه وخالصم را نصیب شاهین کرده ام اما کاش اندکی توجه می شد. تیم به امارات رفته وبدون هماهنگی با ما لیدری را اعزام کرده اند. به خودمان هم که می گفتتند همین دوستمان را کاندید می کردیم. بحث رفتن ونرفتن کسی نیست بحث رعایت احترام است.آیا حق نداریم ذره ای احترام را طلب کنیم؟

از فرسنگ ها دورتر ،خودم را جای شما نهاده ام.به جای مدیر عانل زحمتکش باشگاه. در این روزهایی که کرکره سایت کانون هواداران را پایین کشیده اند می دانم تو هم دغدغه های همیشگی ات را داری. دغدغه هایی که تو را تا روی تخت بیمارستان کشاند.من اما حالا جای شما نشسته ام با زاویه دیدی که شاید شبیه باشد. رفتم فدراسیون وبا هزار زحمت مجوز اعزام دو لیدر به قطر را گرفتم. گفتیم برای جبران زحمات این دوستان. یکی رفت ودیگری چون ویزایش نیامد نتوانست اعزام شود. تیم که به دوبی رفت گفتیم کاری کنیم که او دلسرد نشود. من هم می دانم اعضای کانون زحمت کشیده اند وآنچه می گویند یک حرف صحیح است اما در تمام این روزها آنقدر گرفتاری دارم وداشته ام که توقع می رود در مواقعی که به خودی ها کم لطفی می شود همراهمان باشند.هرکه در این بزم مقرب تر است،جام بلا بیشترش می دهند.

وحالا از فرسنگ ها دورتر من خودم هستم.این اتفاقی که افتاده را کم وبیش البته نه از زبان اصحاب درگیر ماجرا که از لسان سایرین شنیده ام.هم دوستان عزیزم در کانون وبه خصوص عبدالرضا کللی نازنین ومهدی جعفری دوست داشتنی را کاملا می شناسم وهم با خلقیات مهندس کنگانی آشنا هستم. اینان هیچ نقطه اشتراکی هم که نداشته باشند اما حداقل از ته دل برای شاهین شبانه روز زحمت می کشند.طبیعی است که در ورای مسائل روزانه چنین اتفاقی هم رخ دهد اما آنچه طبیعی نیست جنگ خانه را به کوچه کشاندن است. من از کللی نازنین می پرسم.گناه من دور از بوشهر چیست که می خواهم آخرین اخبار تیم شهرم را از طریق سایت شما جویا شوم وعکس ها وگزارشات اردو را رصد کنم؟هزاران هوادار دیگر هم از شما همین توقع دارند.مهندس کنگانی هم انسان مغروری نیست که مرغش یک پا داشته باشد. کاش چنین مسائلی را دردرون خودمان حل کنیم وشاهین مان را دشمن شاد نسازیم. مگر نه این است که همه برای موفقیت شاهین تلاش داریم؟خود من هم در روزهایی که از برخی مسائل دلخور بودم ،به این چاردیواری قفل زدم اما آیا تحمل دوری را داشتم؟نه اینکه خود شماها مرا ملامت می کردید که حالا وقت ننوشتن نیست وقلمم را به نوشتن مجدد واداشتید؟ امروز همدرد شماها، برادرانه می خواهم که به این اتفاقات تلخ دامن نزنید. خودم را کوچکتر از آنی می پندارم که به شما بزرگواران نصیحت کنم بلکه در قالب خواهشی دوستانه تقاضا دارم غبار از دل بشویید که مجالی برای قهر نیست. می دانم ته دل همه تان صافی وصداقت است واین هم همان حکایت دیرینه ای است که «من رشته محبت خود از تو می برم،شاید گره خورد به هم نزدیک تر شویم». پس یاعلی مدد. عبدالرضای عزیز وسایر دوستان کانون، کلید برقفل سایت بچرخانید وشاهین را برای پرواز یاری دهید که وقت تنگ است وبعدها داس بر خوشه حسرت نهادن خرمنی جز پشیمانی ندارد.بزن قدش رفیق!

منبع : كارت قرمز