اکنون نوبت تسلا گویی های بازیکنان شاهین است / عبدالعزيز افتخاري + گزارش تصويري

عبدالعزیز افتخاری

وبلاگ گرد وخاک-به سوگ نشستن حمید استیلی اتفاق تلخی بود.فقدان برادری عزیز تر از جان را نمی توان در سطر وستونی به تصویر کشید.امروز قامت شکسته سرمربی شاهین زیر بار این غم سنگینی می کند وهرکس به فراخور زبان وواژه وحرف وسخن، هم بغض شانه های حمید می شود.زندگی یعنی همین. یعنی تا چشم باز می کنی پا به بدرود دیگری نهاده ای. یعنی ناگهان دیرشدن های زود به زود وحسرت همه دقایق گذشته را خوردن.با تقدیراما نمی توان جنگید.

شاهین این هفته میزبان پاس است.پاس البته با پسوند تهران ونه همدان،خاستگاه استیلی بود. روزی که او در ابتدای فوتبالش روی پای پروین تکل رفت تا هفته نامه ای ورزشی تیتر بزند«استیلی خدنگ زهرآگین سبزپوشان»آغازی بر فوتبال هافبکی بود که تا جام جهانی وفتح دروازه آمریکا ورویش گل قرن دوید.

حالا حمید وشاگردانش به پاس رسیده اند.این حمید با حمید دیروز فرق دارد. او حالا حفره ای عمیق در درونش شکل گرفته که خلا مسعودش را فریاد می زند.

اکنون نوبت تسلا گویی های بازیکنان شاهین است.بی تردید دل سرمربی این تیم نیمی در بوشهر ونیم دیگری در تهران است.او را می توان با بردن پاس تسلایی ولو اندک داد.به خاطر دل استیلی باید از سد همدانی ها گذشت.کاش صدای تسلیت شاهینی هاغروب پنجشنبه وآن گاه که لب ها به رسم عادتی دیرین به ذکر فاتحه برای اهل قبور باز می شود،به قطعه نام آوران بهشت زهرا برسد.کاش ورزشگاه یکصدا شاهین را صدا بزند والحمدها را روانه خاک سرد مسعود نماید.کاش این پنجشنبه دل حمید کمی آرام بگیرد.