به یاد سپید موی با معرفت محله شکری/ یادداشت:رضا سیاهوشی

ای باغ خزان شو که بهاران همه رفتند
خوش باد به زاغان که هزاران همه رفتند
گل ها که به ابرو ، همه را چین خزان بود
دیدند که برف آمد وباران همه رفتند

سپيدموي بامعرفت ، باصفا و خوش اخلاق و از محله شكري ، يك بوشهري قدیمی و بامرام كه به خاطر مردم داري اش و انسان دوستی اش همه دوستش داشتند و همیشه هم از احترام خاصي برخوردار بود .

” زنده یاد محمدرضا حق پرست ”
خوش مجلس ، مهمان نواز ، اهل مطالعه ، شعر ، ادب و هنر .
حضور فعال در بسياري از مجالس ادبي و فرهنگي و تاريخي داشت . ضمن اينكه عاشق شهر و ديار و زادگاه خويش ؛ بوشهر كهن بود .

وقتي آن پُك هاي عميق به سيگارش ميزد و تكاني به سيبيل هاي بسيار مردانه اش مي داد تا آغازگر سخني باشد و یا خاطره اي بگوید، مانند قصه گويي قهار مخاطب را با بيان شيرين و حس و حال خاصي آن هم با لهجه ی اصيل بوشهري مجذوب مي كرد تا از گرمي وجودش و صميميت قلب مهربانش لذت ببرد.

بسيار علاقمند به ورزش ، فوتبال و حتي در بستر بيماري هم پيگيري وضعيت تيم شاهين ميكرد و براي بوشهر دل مي سوزاند.

افسوس كه فاصله بیماری تا خزان عمرش بسيار كوتاه شد تا عليرغم هماهنگي با اعضاي كانون پيشكسوتان شاهين ، سعادت حضور خدمتش نصيب ما نگردد و نتوانيم خاطره آن ديدار را ثبت و به يادگار نهيم.
روحش شاد و يادش گرامي.?
✍️: رضا سياهوشي